Uzasadnienie
S. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Głównego Geodetę Kraju postępowania dyscyplinarnego wobec [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...].
Główny Geodeta Kraju wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej, gdyż jej przedmiotem jest bezczynność organu w ramach postępowania skargowego uregulowanego w rozdziale VIII k. p. a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p. p. s. a.", gdyż do jej rozpoznania nie jest właściwy sąd administracyjny.
Oceniając dopuszczalności skargi na przewlekłość postępowania Głównego Geodety Kraju w niniejszej sprawie, trzeba stwierdzić, że przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. w pkt 8 stanowi, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć wyłącznie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie: 1) decyzji administracyjnej;
- 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo 5) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach.
Wynika z tego, że skarga na przewlekłość postępowania w rozpatrywaniu wniosku S. K. o dyscyplinarne ukaranie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] nie mieści się w zakresie spraw wyznaczonych przez art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Pismo skarżącej jest w istocie skargą powszechną, o której mowa w art. 227 k.p.a. W myśl powołanego przepisu przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym panuje ugruntowany pogląd, w myśl którego skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Tym samym ocena przewlekłości postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Wobec powyższego, uznając że skarga jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.