Uzasadnienie
J. R., reprezentowana przez swojego syna D. R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1981 r., nr [...], zatwierdzającej projekt scalania gruntów we wsi L., gm. L., woj. [...], w części dotyczącej działki oznaczonej po scaleniu nr [...] będącej własnością J. R. oraz działki [...] będącej obecnie własnością O. O. oraz B.O.
W odpowiedzi na skargę z dnia 26 listopada 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi poinformował, że decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] rozpoznał wniosek J. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kpa przewidziane dla załatwiania spraw.
Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] listopada 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznał wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydał decyzję, którą uchylił własną decyzję z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezsporne jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność, bowiem przedmiotowy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpoznany.
Ze wskazanych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.