Uzasadnienie
Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. odrzucił skargę K. G. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla K. G. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat B. O. Pismem z dnia 8 lipca 2010 r. wyznaczona adwokat zawiadomiła Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o sporządzeniu opinii w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2010 r. i wskazała, że opinia została przesłana do Okręgowej Rady Adwokackiej. Jednocześnie zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały pokryte w całości ani w części.
W piśmie z dnia 7 września 2010 r. adwokat B. O. poinformowała o przekazaniu K. G. sporządzonej przez siebie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Ponieważ pełnomocnikowi z urzędu należy się wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, rozpoznając wniosek o przyznanie tego wynagrodzenia należy ustalić, czy pomoc rzeczywiście została udzielona. W przypadku sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie.
Z treści pism adwokat B. O. z dnia 8 lipca 2010 r. i 7 września 2010 r. wynika, że sporządzona przez nią opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przekazana zarówno Okręgowej Rady Adwokackiej w W., jak i skarżącemu. W dniu 10 września 2010 r. sporządzoną przez wyznaczoną z urzędu adwokat opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2010 r. złożył do akt sprawy K. G. Pomoc prawna została zatem rzeczywiście udzielona.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat, sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 31 marca 2010 r. sygn. akt IV SAB/Wa 21/10. Wyznaczona adwokat powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ nie prowadziła ona sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.