Uzasadnienie
A. K. wniósł skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania rowu melioracyjnego [...] w [...] w gminie [...].
Sąd wezwał Skarżącego (k.
26) do wykazania posiadania interesu prawnego do wniesienia skargi poprzez nadesłanie - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi - dowodu własności albo użytkowania wieczystego jednej z działek położonych w pobliżu rowu melioracyjnego [...] w [...] w gminie [...].
W odpowiedzi na wezwanie (k. 28v) Skarżący wskazał, że:
- - jego syn D. K. jest właścicielem nieruchomości położonej w [...] nr [...] znajdującej się w zasięgu oddziaływania rowu melioracyjnego, a Skarżący z polecenia swego syna dozoruje tą nieruchomość;
- - jest posiadaczem tej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na ewidentny brak interesu prawnego Skarżącego do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, a to oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a bezczynnością organu. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II SA 74/96 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Na wezwanie Sądu Skarżący nie wykazał, aby był właścicielem albo użytkownikiem wieczystym jednej z działek położonych w pobliżu przedmiotowego rowu melioracyjnego. Do skutecznego wniesienia skargi nie wystarczają okoliczności powołane w odpowiedzi Skarżącego na wezwanie (dozorowanie należącej do swego syna nieruchomości i jej posiadanie).
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu o sygn. akt II FSK 1337/06 (dostępne w CBOSA), jeżeli ustalenie co do braku legitymacji skarżącego jest rezultatem badania jego interesu prawnego odrzucenie skargi uznać należy za dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny.
W związku z tym, że sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.