Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 214/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran
Rozpoznanie
w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 1 grudnia 2012 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego polegająca na całkowitej odmowie rozpatrywania spraw zgłaszanych od 2 marca1997 r. do chwili obecnej.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej odrzucenie, bowiem nie jest organem administracji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1. decyzje administracyjne;
  2. 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

  1. 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.

Stwierdzić należy, że Prokurator Generalny nie był uprawniony ani zobowiązany do wydania któregoś z wyżej wymienionych aktów ani dokonać żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków - indywidualnych wynikających z przepisów prawa. We wniesionej skardze W. S. zarzuca zaniedbania prokuratorom okręgowym, rejonowym, organom rentowym, sądom powszechnym itp. oraz żąda podjęcie stosownych działań od prokuratury.

Rozważenia w niniejszej sprawie zatem wymagało, czy Prokurator Generalny jest w ogóle organem administracji publicznej i tym samym czy mają do niego zastosowanie przepisy cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaznaczyć należy, że o przynależności danego organu do rzędu organów administracji publicznej przesądzają jego kompetencje. Zgodnie z treścią art. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.) prokuratura, w tym Prokurator Generalny jest organem ochrony prawnej zobowiązanym do strzeżenia praworządności oraz czuwania nad ściganiem przestępstw. Prokurator Generalny nie jest zatem organem administracji publicznej ani w znaczeniu ustrojowym, ani w znaczeniu funkcjonalnym. Z tego względu niedopuszczalne jest wniesienie skargi na jego działanie lub bezczynność.

Wobec tego stwierdzić należy, że Prokurator Generalny nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.