Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 214/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Starostę S. w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 grudnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 66 akt sądowych), a skarżący został pouczony, że na to postanowienie przysługuje mu skarga kasacyjna, która powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a skarga sporządzona przez podmiot nieuprawiony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania.
W dniu 18 grudnia 2014 r. S. C. wniósł do Sądu sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 3 grudnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargą kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. co do zasady skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Brak podpisu osoby składającej skargę jest co prawda brakiem usuwalnym, jednakże sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest zatem brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11).
W rozpatrywanej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia – skardze kasacyjnej, a także o ustawowym obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – w tym przypadku adwokata lub radcę prawnego. S. C. wniósł skargę kasacyjną, którą sporządził osobiście, a brak ten nie podlegał uzupełnieniu. Skarżący dokonał zatem czynności z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a., wobec czego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skargę kasacyjną należało odrzucić.