Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 listopada 2009 r. J. C. i P. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie i podniósł, iż rozpatrzył wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta w A. z dnia [...] października 1978 r., Nr [...] i decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...] stwierdził nieważność ww. decyzji Naczelnika Miasta w A. z dnia [...] października 1978 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten wprowadza instytucję autokontroli - organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe.
Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości wspomnianej w ww. przepisie stanowi sytuacja, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt, co do którego, według skargi pozostawał w bezczynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 rM sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487).
Taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podjął czynność, której domagali się skarżący, tj. rozpoznał wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta w A. z dnia [...] października 1978 r. i dnia [...] grudnia 2009 r. wydał stosowną decyzję administracyjną.
Z uwagi na to, iż w momencie rozpoznania skargi przez Sąd organ nie pozostawał już w bezczynności, brak jest podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi, zobowiązania organu do wydania w zakreślonym terminie orzeczenia w sprawie.
Należy podkreślić, iż wprawdzie w dacie wnoszenia skargi organ niewątpliwie pozostawał w bezczynności, a więc skarga była wtedy zasadna, jednak wobec wydania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...], postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.