Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 listopada 2010r. uzupełnionym pismem z dnia 21 grudnia 2010r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 2 kwietnia 2009r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w W. Skarżący podniósł, że pomimo upływu bardzo długiego czasu sprawa nie została zakończona. Skarżący podał, że pismem z dnia 5 maja 2010r. organ poinformował go, że zgodnie z art. 10 k.p.a. może przed wydaniem decyzji zapoznać się z aktami sprawy i zgromadzonym materiałem dowodowym.
Z akt sprawy wynika, że skarżący wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z zażaleniem (w trybie art. 37 k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. Zażalenie to jednak uznane zostało za nieuzasadnione postanowieniem Kolegium z dnia [...] września 2010r.
Skarżący podkreślił, że Prezydent W. pomimo, że ustalił, iż przedmiotowy teren nie podlega ochronie konserwatorskiej oczekiwał na wydanie rozstrzygnięcia przez organ ochrony zabytków.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że sprawa z wniosku M. K. jest skomplikowana i wymaga zebrania oraz przeanalizowania obszernego materiału dowodowego.
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 30 marca 2011r. pełnomocnik skarżącego wskazała, że Prezydent W. bezzasadnie przedłuża postępowanie oczekując na zajęcie stanowiska przez organy konserwatorskie, wiedząc, że przedmiotowy teren nie jest objęty ochroną. Strona skarżąca wskazała na pismo Naczelnika Wydziału Architektury Urzędu [...] z dnia 5 maja 2010r. skierowane do [...] Konserwatora Zabytków, którego jednoznacznie wynika, że organ ma świadomość, iż w odniesieniu do wnioskowanej inwestycji nie zachodzi konieczność dokonania uzgodnień z organami konserwatorskimi.
Pełnomocnik Prezydenta W. stwierdziła natomiast, że postępowanie, które było prowadzone przed organami konserwatorskimi powinno być formalnie zamknięte. Oczekiwanie na formalne zamknięcie sprawy przez organy ochrony zabytków spowodowało wydłużenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p. p. s. a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej lub postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p. p. s. a.).
Rozpoznając skargę na bezczynność Prezydenta W. w świetle powołanych powyżej wywodów należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k. p. a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k. p. a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k. p. a.).
Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie wniosek strony o ustalenie warunków zabudowy został złożony w kwietniu 2009r. i do czasu rozpoznania skargi przez Sąd tj. do 30 marca 2011r. sprawa nie została zakończona.
Bez znaczenia dla Sądu pozostaje okoliczność, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] września 2010r. uznało za nieuzasadnione zażalenia M. K. na bezczynność organu I instancji.
Sąd uznał, że z przedstawionego materiału dowodowego wynika bezspornie, że Prezydent W. na dzień rozpoznawania sprawy ze skargi M. K. pozostawał w bezczynności.
Prezydent W. bezzasadnie przedłużył postępowanie oczekując na zajęcie stanowiska przez organy konserwatorskie, wiedząc, że teren planowanej inwestycji nie jest objęty ochroną konserwatorską. Z pisma Naczelnika Wydziału Architektury Urzędu [...] z dnia 5 maja 2010r. skierowanego do [...] Konserwatora Zabytków, wynika, że organ wiedział, iż w odniesieniu do wnioskowanej inwestycji nie zachodzi konieczność dokonania uzgodnień z organami konserwatorskimi. W tej sytuacji nie było przeszkód do załatwienia sprawy z wniosku M. K. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 149 p. p. s. a. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 tej ustawy.