Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 listopada 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) G. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności zaświadczenia Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w K. z dnia [...] marca 1947 r. potwierdzającego przejęcie na cele reformy rolnej nieruchomości objętej księga wieczystą "[...]" stanowiącej byłą własność J. R. Po przekazaniu w dniu 24 listopada 2009 r. w/w skargi organowi, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przesłał ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Sądu, informując, iż w dniu [...] grudnia 2009 r. wydał decyzję, którą odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w zaświadczenia, wobec czego nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku. Stosownie do treści art. 35 § 3 K.p.a., organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca (ewentualnie nie później niż w ciągu 2 miesięcy).
Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność, wydał w dniu [...] grudnia 2009 r. decyzję, którą odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaświadczenia z dnia [...] marca 1947 r., w związku z czym ustała jego bezczynność. Dodatkowo wskazać należy, iż skarżący wniósł w dniu 22 grudnia 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z [...] grudnia 2009 r. Kwestia rozstrzygnięcia sprawy w wyniku rozpoznania tego wniosku pozostaje otwarta.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 w związku z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania.
O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1 powołanej ustawy.