Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. z siedzibą w Grodnie, reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. orzekającej o nałożeniu kary administracyjnej.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, a przypadku braku podstaw do odrzucenia – oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również "p.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej "k.p.a.".
Przepis ten stanowi, iż na załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania od decyzji w myśl art. 64 § 2 k.p.a.
Z akt sprawy i oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu organ nie został wezwany do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a.
W konsekwencji Sąd uznał, że wniesiona skarga obarczona jest wadą w postaci niewyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. Tym samym skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym, a Sąd był zobligowany do jej odrzucenia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.