Uzasadnienie
J. H. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 6 września 2012 r. o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z [...] czerwca 2010 r. o odmowie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] października 2006 r. o odmowie uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2003 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty B. z [...] stycznia 2003 r. zatwierdzającej projekt scalenia części gruntów wsi S. w gminie S., w odniesieniu do gruntów wydzielonych dla J. H. Skarżący wniósł o przekazanie sprawy do Wydziału I WSA w Warszawie, ponieważ sprawa dotyczy przejęcia na Skarb Państwa gospodarstwa rolnego we wsi S., które nie zostało zwrócone z powodu fałszerstwa Starosty B. w postępowaniu scaleniowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek Skarżącego o przekazanie sprawy do Wydziału I WSA w Warszawie jest niezasadny, ponieważ sprawa jest prawidłowo oznaczona symbolem 658/6162. Nie dotyczy ona przejęcia gospodarstwa rolnego, lecz - ostatecznie - bezczynności organu we wzruszeniu decyzji zatwierdzającej projekt scalenia części gruntów wsi S. w gminie S., w odniesieniu do gruntów wydzielonych dla Skarżącego.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Zakres skargi na bezczynność organu wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z tymi przepisami skarga na bezczynność może dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Zaskarżenie bezczynności organu dopuszczalne jest więc w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Skarżący zarzuca organowi bezczynność w rozpatrzeniu wniosku o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Organ nie rozpatruje takiego wniosku w żadnej z form działania, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a. Zaskarżona bezczynność nie mieści się więc w kompetencjach sądu administracyjnego, a zatem nie może być przedmiotem jego kontroli.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.