Uzasadnienie
W pismach z dnia 9 stycznia 2013 r. G. D. i J. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. polegającą na nierozpoznaniu w ustawowym terminie odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2011 r.
W pismach z dnia 31 stycznia 2013 r. skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o ich odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżących środków zaskarżenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi podlegają odrzuceniu bowiem przed ich wniesieniem nie wyczerpano przysługujących środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, natomiast zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie zaś z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami tej ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro przedmiotem skarg w niniejszej sprawie jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zatem przed ich wniesieniem do Sądu Administracyjnego należało wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący co prawda wezwali w pismach z dnia 31 stycznia 2013 r., (złożonych w siedzibie organu w tym samym dniu) organ do usunięcia naruszenia prawa, jednak nastąpiło to po dacie wniesienia skarg do Sądu (co nastąpiło w pismach z dnia 9 stycznia 2013 r. – złożonych w siedzibie organu w tym samym dniu). Nie został zatem zachowany tryb wnoszenia skargi na bezczynność. Przepis art. 52 § 4 cyt. ustawy wyraźnie stanowi, że wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa należy przed wniesieniem skargi do sądu, a nie po, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie.
W konsekwencji skargi należało uznać za przedwczesne i w konsekwencji niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.