Uzasadnienie
J. K. w piśmie z 20 lipca 2014 r., doprecyzowanym na rozprawie w dniu 23 października 2014 r., wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta M. w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu w sprawie znak [...] w sprawie nakazania współwłaścicielowi działek nr [...], [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w M. zaprzestania zalewania posesji przy ul. [...] w M. środkami ropopochodnymi skażającymi środowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
Z kolei zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.) – dalej zwanej "k.p.a.", na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Burmistrza Miasta M. nie złożył zażalenia w trybie art. 37 k.p.a., co powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
W tej sytuacji, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd uznając, że złożenie skargi z powyżej opisanych przyczyn było niedopuszczalne, orzekł o jej odrzuceniu.