Uzasadnienie
Skarżący B. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na jego skargę skierowaną do tego organu w sprawie działalności Wydziału Konsularnego Ambasady RP w [...]. Skarżący wyjaśnił, że pismem z 17 października 2012 r. wystąpił do Prezesa Rady Ministrów ze skargą dotyczącą nieprawidłowości w działaniu placówki dyplomatycznej w [...]. Prezes Rady Ministrów (Departament Skarg, Wniosków i Obsługi Rady do Spraw Uchodźców KPRM) - pismem z 22 października 2012 r. - przekazał skargę B. S. z 17 października 2012 r. do Ministerstwa Spraw Zagranicznych celem zbadania sprawy i udzielenia odpowiedzi skarżącemu. Do dnia wniesienia skargi skarżący nie otrzymał żadnej odpowiedzi, co świadczy o bezczynności Prezesa Rady Ministrów w tej sprawie.
Sąd zważył, co następuje
Skargę B. S. należy odrzucić jako niedopuszczalną.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Jak wynika z akt sprawy skarżący B. S. wniósł do Prezesa Rady Ministrów liczne skargi i wnioski dotyczące nieprawidłowej jego zdaniem działalności Wydziału Konsularnego Ambasady RP w [...]. Na przedstawiane przez skarżącego w tych pismach zarzuty, Departament Skarg, Wniosków i Obsługi Rady do Spraw Uchodźców Kancelarii Prezesa Rady Ministrów udzielił odpowiedzi m.in. w pismach z dnia 13 czerwca 2012 r., z 2 lipca 2012 r. oraz z dnia 25 lipca 2012 r., informując, że w poruszanych przez skarżącego sprawach należy kontaktować się z Departamentem Konsularnym Ministerstwa Spraw Zagranicznych, który nadzoruje wykonywanie przez konsulów RP ich funkcji.
Kolejne pismo skarżącego z 17 października 2012 r. zostało przekazane przez Prezesa Rady Ministrów do Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Brak działania Prezesa Rady Ministrów w sprawie zainicjowanej skargą z 17 października 2012 r. skarżący poczytuje za bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a..
Tymczasem, jak wynika z przedstawionego stanu sprawy, a także z wyjaśnień organu, zawartych w odpowiedzi na skargę, nie toczyło się i obecnie nie toczy się żadne postępowanie administracyjne z udziałem skarżącego, w toku którego ww pismo to mogłoby zostać złożone. Prezes Rady Ministrów nie jest zatem zobowiązany do wydania określonego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 do 4a P.p.s.a. Stąd nie można zarzucić mu bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy. Skarga B. S. z 17 października 2012 r. nie ma cech środka prawnego uregulowanego w przepisach postępowania administracyjnego lub innych procedurach, a za to zawiera zarzut wadliwej działalności organu (por. prof. M. Wierzbowski, prof. A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 1034 i nast.). Wystąpienie skarżącego stanowi więc w istocie skargę na działanie organu administracji w rozumieniu art. 227 K.p.a.
Tymczasem w sprawach tego rodzaju sądy administracyjne nie są właściwe. Skargi zawarte w Dziale VIII K.p.a. (w tym skarga z art. 227 K.p.a.) związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te zatem nie podlegają kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Z tych też względów skarga B. S. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.