Uzasadnienie
T. R. wnioskiem złożonym na druku PPF w dniu 5 listopada 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Sprawa, do której złożyła wniosek została wszczęta z jej skargi na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z [...] sierpnia 2012r. o odmowie umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie.
Skarżąca oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura w miesięcznej wysokości 755,26 zł. netto, z której jest prowadzona egzekucja komornicza. T. R. posiada mieszkanie o powierzchni 63 m2. Nie posiada innych nieruchomości, ruchomości, przedmiotów wartościowych. Niezbędne potrzeby życiowe zaspokaja dzięki pomocy rodziny.
Stwierdzono, co następuje:
Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskujący o tę pomoc wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1). Sąd może również przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, o ile strona (osoba fizyczna) wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawaną osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwia lub ogranicza dostęp do sądu.
Skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o przyznanie pełnomocnika (adwokata) z urzędu, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Powinna zatem wykazać (uprawdopodobnić), że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy).
Zdaniem referendarza sądowego, skarżąca wywiązała się w sposób należyty z tego obowiązku.
Skarżąca znajduje się w skomplikowanej sytuacji życiowej. Dochód, którym dysponuje (755 zł. netto miesięcznie), nie tylko nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika procesowego z wyboru, ale nie wystarcza nawet na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania skarżącej.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
Niniejsze postanowienie jest równoznaczne z udzieleniem radcy prawnemu pełnomocnictwa (art. 244 § 2 P.p.s.a.). Osobę adwokata wyznaczy dla skarżącej Okręgowa Rada Adwokacka w W. Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza zaś, ze strona nie będzie zobowiązana do uiszczania jakichkolwiek opłat i wydatków związanych z niniejszym postępowaniem.