Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt IV SAB/Wa 1614/19 odrzucił skargę T. M. wniesioną na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści.
W dniu 10 marca 2020 r. T. M. złożył w Biurze Podawczym tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym nieprawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 11 lutego 2020 r., które uzyskało walor prawomocności od dnia 3 czerwca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej także: "p.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale VII dotyczącym wznowienia postępowania można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Dopuszczalne jest zatem wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem.
Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że chodzi o zakończenie sprawy sądowoadministracyjnej, a więc o prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i art. 134 § 1 tej ustawy. Do takich orzeczeń należą wyroki, czyli orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 powołanej ustawy), a więc orzekają merytorycznie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej oraz postanowienia, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 powołanej ustawy). Warunek zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem nie jest natomiast spełniony, zarówno w przypadku, kiedy orzeczenie nie jest prawomocne, jak i w sytuacji, kiedy orzeczenie jest co prawda prawomocne, ale nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt I OZ 1051/05, dostępne na wskazanej powyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych).
Z powyższego wynika zatem, że art. 270 p.p.s.a. nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, jak i postępowania, które wprawdzie zostało zakończone wyrokiem albo postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w inny sposób, ale orzeczenia te jeszcze nie uzyskały waloru prawomocności.
W niniejszej sprawie skarżący domaga się wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2020 r., które w chwili wniesienia skargi o wznowienie postępowania jeszcze nie było prawomocne. Orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II FSK 424/18).
Tym samym skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 w zw. z art. 270 p.p.s.a.