Uzasadnienie
W piśmie z dnia 22 kwietnia 2015 r. N. L., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w nierozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem tegoż organu z dnia [...] października 2014 r. nr [...] zawieszającym z urzędu postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej nieruchomości położonych na [...] przy ul. [...], dotyczących działek oznaczonych obecnie nr [...] i [...] z obrębu [...] oraz działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...].
W piśmie z dnia 18 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa powyższą skargę. Cofnięcie skargi potwierdzone zostało również w piśmie z dnia 11 czerwca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.