Uzasadnienie
Skarżący A. M. i M. M., pismem procesowym z dnia 9 sierpnia 2004r.. uzupełnionym pismem z dnia 10 grudnia 2004r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, który nie podjął działań w zakresie oddziaływania drogi nr [...] powodującego drgania wpływające na konstrukcje budynku przy ul. [...].
Zgodnie z art. 37 kpa w przypadku niezałatwienia przez organ sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem.
W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpali toku instancji bowiem przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie złożyli do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska zażalenie w trybie art. 37 k.p.a.
Zatem w świetle art. 52 § 1 powołanej ustawy skarga A. M. i M. M. jest niedopuszczalna i jako taka. stosownie do treści art- 58 § pkt. 6 ustawy, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie orzekł jak w sentencji.