Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 stycznia 2010r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika adwokata B.K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania zażalenia skarżących na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r.o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji stwierdzającej, że nieruchomość położona w R., stanowiąca działki nr [...] i [...], na której znajduje się zespół pałacowo-parkowy – nie podpadała pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w odpowiedzi na skargę poinformował Sąd, że nie pozostaje już w bezczynności, albowiem postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. (znak: [...]) uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania ich zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r.
Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżących skargi na bezczynność, wydał w dniu [...] lutego 2010r. postanowienie, którym uchylił postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania administracyjnego, w związku z czym ustała jego bezczynność.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 w związku z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania.
O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1 powołanej ustawy.