Uzasadnienie
W piśmie z dnia 29 kwietnia 2005 r. P. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendy Głównej Policji w W. w sprawie oszukania skarżącego przez [...] Z. D. pracownika Komendy Wojewódzkiej Policji w K. w udzielanych skarżącemu odpowiedziach.
Postanowieniem z dnia 29 września 2005 r. sygn. akt III SAB/Kr Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przekazał skargę P. O. do rozpatrzenia wg właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1–4 powołanego przepisu, tj. w przypadku niewydania decyzji administracyjnej, postanowień w postępowaniu administracyjnym (na które służy zażalenie albo kończące postępowanie), postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (na które służy zażalenie), oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przedmiotem skargi P. O. jest bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia skargi na pracownika Komendy Wojewódzkiej Policji w K. Zgodnie z art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Skarga P. O., skierowana do Komendanta Głównego Policji na pracownika Komendy Wojewódzkiej Policji w K., spełnia zatem warunki skargi określone w art. 227 kpa.
Według zaś art. 237 §3 i art. 238 §1 KPA, formą załatwienia skargi jest zawiadomienie skarżącego. Zawiadomienie to nie stanowi jednak rozstrzygnięcia określonego w art. 3 §2 pkt 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków skarżącego (art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Uznać więc należy, że rozpatrzenie skargi P. O. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpatrzeniu skargi na pracownika Komendy Wojewódzkiej Policji w K. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, dlatego na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji