Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 czerwca 2018 r. H. M. wniosła skargę na bezczynność Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N.. Według skarżącej organ ten pozostaje 10 lat bezczynny w sprawie rozpatrzenia jej wniosku dotyczącego naruszenia przez sąsiadów skarżącej (państwa G.) § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 z późn.zm.), dalej: "rozporządzenia". Zdaniem skarżącej powyższa kwestia stanowi odrębną sprawę od "sprawy ogrodzenia p. G. – jako samowoli budowlanej" i organ powinien wszcząć odrębne postępowanie w sprawie naruszenia ww. przepisu rozporządzenia. Skarżąca podniosła także, że przed wniesieniem skargi na bezczynność złożyła "ponaglenie lub zażalenie z art. 37 kpa".
Skarżąca wniosła o:
- - stwierdzenie 10-letniej bezczynności i przewlekłości postępowania w sprawie z jej wniosku o naruszenie przez p. G. § 29 rozporządzenia;
- - nałożenie na organ "możliwie najwyższej kary finansowej";
- - przyznanie na rzecz skarżącej "jak najwyższej kwoty finansowej tytułem rekompensaty (...)";
- - spowodowanie przez WSA w Warszawie - na podstawie 38 Kpa - "odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej przewidzianej w przepisach prawa" wobec wszystkich pracowników organu, którzy zajmowali się jej sprawą.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że kwestia ewentualnego naruszenia § 29 rozporządzenia została wyjaśniona w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., w której organ odstępując od nałożenia na inwestora (A. G. i U. G.) obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych wyjaśnił, czy w sprawie doszło do zmiany naturalnego spływu wód opadowych. Powyższe potwierdza, w ocenie organu, że kwestia naruszenia § 29 rozporządzenia była wyjaśniana w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie budowy ogrodzenia na działce nr ewid. [...] w m. A.. Zatem zarzut skarżącej, że organ nie wszczął odrębnego postępowania w sprawie naruszenia § 29 rozporządzenia, jest bezzasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie (np. z art. 35 k.p.a.) decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Istota skargi na bezczynność polega bowiem na tym, że sąd uwzględniając skargę zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, bądź dokonania czynności zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem. Dla uwzględnienia skargi na bezczynność konieczne jest zatem uprzednie ustalenie, że istnieje konkretny przepis prawa, który zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia czynności.
Według skarżącej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. pozostaje cały czas w bezczynności w sprawie rozpoznania jej wniosku "mającego za podstawę § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury". Skarżąca uważa, że kwestie dotyczące naruszenia stosunków wodnych, czy też szkód powstałych na jej działce podczas prowadzenia robót budowlanych na działce sąsiedniej, powinny być rozpoznane przez powiatowy organ inspekcji budowlanej w odrębnym postępowaniu, a nie w ramach postępowania w sprawie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych.
Rozpatrując tę kwestię należy wskazać, że postępowanie administracyjne w tej sprawie toczy się od 2006 r. Powiatowy organ inspekcji nadzoru budowlanego wydawał decyzje merytoryczne (pierwsza decyzja została wydana w dniu 16 maja 2006 r.), uchylane następnie w toku instancyjnej kontroli.
Wreszcie sprawa ta stała się przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1735/11, stwierdził, że konieczne jest ponowne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przed organem nadzoru budowlanego celem ustalenia stanu technicznego ogrodzenia między nieruchomościami stron. NSA stwierdził także, że niniejsze postępowanie powinno również wyjaśnić, czy doszło do zmiany naturalnego spływu wód opadowych na działce nr ew. [...]. NSA w wytycznych co do dalszego postępowania wskazał, że organ nadzoru budowlanego, rozpoznając sprawę ponownie i ustalając stan faktyczny w zakresie stanu technicznego ogrodzenia, zbada także, czy w sprawie zaistniały przesłanki z § 29 rozporządzenia, a więc czy inwestor prowadząc roboty budowlane dokonał zmiany naturalnego spływu wód opadowych, celem kierowania ich na teren nieruchomości skarżącej.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. rozpatrując sprawę po ww. wyroku NSA, wydał w przedmiotowej sprawie decyzję z dnia [...] kwietnia 2018 r., który orzekł o odstąpieniu od nałożenia na inwestora A. G. i U. G. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jak wynika z treści tej decyzji, organ nadzoru budowlanego – stosownie do wskazanych wyżej wytycznych NSA – zbadał sprawę również w zakresie zaistnienia przesłanki z § 29 rozporządzenia.
Zatem skarga H. M. złożona w dniu 16 czerwca 2018 r., zarzucająca Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. bezczynność w sprawie rozpatrzenia sprawy pod kątem naruszenia przez inwestora § 29 rozporządzenia jest całkowicie bezzasadna, bowiem już przed wniesieniem niniejszej skargi organ decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. rozpoznał sprawę również w tym aspekcie. Nie ma w tej sytuacji żadnych podstaw do prowadzenia odrębnego postępowania w sprawie naruszenia ww. przepisu rozporządzenia, czego domaga się skarżąca, skoro Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku jednoznacznie przesądził, że powiatowy organ nadzoru budowlanego powinien tę kwestię wyjaśnić w postępowaniu dotyczącym prowadzenia robót budowlanych.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że organ I instancji nie dopuścił się bezczynności w rozpatrywanej sprawie. Wniosek został bowiem załatwiony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...].
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.