Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 39/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. S. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 12 marca 2014 r.
W dniu 20 marca 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo Z. S. z dnia 17 marca 2014 r., do którego została załączona kserokopia odpisu powyższego postanowienia.
Zarządzeniem z dnia 26 marca 2014 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania treści pisma z dnia 17 marca 2014 r., w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że pismo to stanowi skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 6 marca 2014 r. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2014 r.
Ostatni dzień terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Sądu przypadł na dzień 11 kwietnia 2014 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie sprecyzował treści pisma z dnia 17 marca 2014 r., zatem pismo to należało potraktować jako skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 6 marca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
W niniejszej sprawie skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a więc z naruszeniem wymogu określonego w ww. przepisie.
Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. Jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., to wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia naruszenia braków (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1513/12, Lex nr 1270090; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 19/12, Lex nr 1113639; postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt II FZ 680/11, Lex nr 1070142).
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.