Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia.
W niniejszej sprawie wystąpił błąd pisarski w sentencji wyroku polegający na dwukrotnym zastosowaniu punktu 3, podczas gdy numeracja służy usystematyzowaniu treści rozstrzygnięcia i nie dopuszcza dublowania. Stąd konieczne było zastąpienie omyłkowej numeracji poprzez usunięcie ponownie występującego punktu 3 w sentencji i w konsekwencji przenumerowanie dalszych jej punktów.
Z kolei jako inną oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. należało potraktować wskazanie w uzasadnieniu wyroku kwoty 5000 zł jako zasądzonej od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a. Otóż w sentencji wskazanego wyroku przyznano na rzecz skarżącej sumę pieniężną w wysokości 1500 zł i taka kwota obejmuje rozstrzygnięcie. W orzecznictwie podnosi się, że moc wiążąca orzeczenia odnosi się tylko do treści jego sentencji, nie zaś uzasadnienia (vide wyrok SN z dnia 8 czerwca 2005r., sygn. akt V CK 702/04). Oznacza to, że przedmiotem wyroku była suma pieniężna w wysokości 1500 zł, jak wynika to z sentencji orzeczenia.
Natomiast zawarcie w uzasadnieniu kwoty 5000 zł było wynikiem wyłącznie oczywistej omyłki. Jak się wskazuje w orzecznictwie "inna oczywista omyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego (vide postanowienie NSA z 17 września 2008r., sygn. akt I OZ 678/08). Taki charakter ma omyłkowe wskazanie w uzasadnieniu wysokości sumy pieniężnej, skoro z sentencji wyroku jako wiążąca wynika kwota 1500 zł.
Dlatego też, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.