Uzasadnienie
F. P. (dalej: "skarżąca") pismem z dnia 5 października 2016 r., wniosła skargę na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców polegającą na nierozpoznaniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie trybu z art. 37 Kpa przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do udzielenia informacji, czy wyczerpała tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa., tj. czy wezwała organ do usunięcia na ruszenia prawa oraz do nadesłania odpisu tego wezwania z adnotacją organu wskazującą datę jego złożenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 grudnia 2016 r. Termin do jego wykonania upłynął w dniu 28 grudnia 2016 r. Skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., pos. 718 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy). Powyższe wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy i nie jest wyliczeniem wyczerpującym. Świadczy o tym użyty przez ustawodawcę zwrot "taki jak". Oznacza to, że jeżeli w określonym przypadku przepis prawa przewiduje innego rodzaju środek zaskarżenia, który nie został wymieniony w tym przepisie, skargę można wnieść po uprzednim wykorzystaniu tegoż środka zaskarżenia.
Stosownie do art. 37 § 1 Kpa na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie powyższa procedura nie została zachowana. W aktach sprawy złożonych przez organ wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę brak jest wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Również skarżąca, pomimo wezwania, nie przedłożyła takiego dokumentu, z którego wynikałoby, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu wyczerpała tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa.
W tej sytuacji należy uznać, że skarga na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców powinna zostać odrzucona.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt. 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie kwoty wpisu sądowego stronie skarżącej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 2 sentencji).