Uzasadnienie
Pismem z 10 kwietnia 2019 r. M. S. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia kuratorowi ([...]).
Pismem z 7 czerwca 2019 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 (sto) złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącej 12 czerwca 2019 r. (k. 18), a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 19 czerwca 2019 r.
W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy, sprawdzono do dnia 7 sierpnia 2019 r. (k. 27).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Stosownie zaś z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącej 12 czerwca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy – k.18), a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 19 czerwca 2019 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uiściła wpisu od skargi.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji postanowienia.