Uzasadnienie
W piśmie z dnia 23 września 2012 r. K. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Marszałka Senatu RP polegającą na niepodjęciu inicjatywy ustawodawczej mającej na celu wprowadzenie uregulowań dyscyplinujących niekompetentnych pracowników Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Rolników.
W odpowiedzi na skargę Kancelaria Senatu wniosła o jej oddalenie. Ponadto Kancelaria Senatu wniosła za uznanie ją za właściwą do występowania w niniejszej sprawie jako urząd podległy Marszałkowi Senatu.
W piśmie z dnia 10 maja 2013 r. Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, czy jej skarga dotyczy bezczynności Marszałka Senatu czy Kancelarii Senatu. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącą, że w razie braku odpowiedzi w terminie 7 dni, przyjmie, iż skarga dotyczy bezczynności Kancelarii Senatu. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 21 maja 2013 r., jednak pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
Treść skargi K. R. wskazuje, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie. Przedmiotem skargi jest bowiem bezczynność Kancelarii Senatu polegająca na niepodjęciu inicjatywy ustawodawczej. Analiza powołanego wyżej przepisu prowadzi do wniosku, że czynności podejmowane w trakcie procesu legislacyjnego czy też brak stosownych czynności w tym przedmiocie nie można zrównać z czynnościami i aktami podejmowanymi w postępowaniu administracyjnym. Postępowanie legislacyjne nie mieści się także w ramach regulowanych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, brak również przepisów szczególnych, które umożliwiałyby skutecznie wniesienie skargi na czynności czy bezczynność w tym zakresie do sądu administracyjnego, wobec tego skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.