Uzasadnienie
P. z siedzibą w P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska wobec nierozpatrzenia złożonego w dniu 23 marca 2007 roku zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. o przekazaniu w trybie art. 65 § 1 kpa w związku z art. 9 ust.1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004rt. Nr 92, poz. 880 ze zm.) Ministrowi Środowiska jako organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku [...] z dnia 21 lutego 2007r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie niewłaściwego składu gatunkowego nasadzeń drzew na terenie [...], położonym w [...].
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, ewentualnie o jej zawieszenie, podnosząc w uzasadnieniu, iż w przedmiotowej sprawie powstał negatywny spór o właściwość, wobec tego wnioskiem z dnia 18 marca 2008r. zwrócił się na podstawie art. 22 § 1 pkt 9 kpa do Prezesa Rady Ministrów o jego rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na 1 bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r, str. 86).
Przede wszystkim należy podkreślić, iż zasada sformułowana w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwienia spraw określonych w art. 35 i 36 kpa. Obowiązek załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki pozostaje także w bezpośrednim związku z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 8 kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa.
W myśl art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest, zgodnie z treścią art. 36 kpa, zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż bezspornym jest, że Minister Środowiska do dnia rozprawy nie rozpatrzył zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r., jak również w trybie art. 36 kpa nie powiadomił strony skarżącej o przyczynach zwłoki oraz nie wskazał nowego terminu jego rozpatrzenia.
Dodać należy, iż Minister Środowiska zlekceważył żądanie Sądu o wykazanie daty złożenia do Prezesa Rady Ministrów wniosku z dnia 18 marca 2008r.. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, ponieważ - po pierwsze -odpowiedzi udzielono pismem (nr [...]) dopiero w dniu [...] czerwca 2008r., a więc z niezachowaniem trzydniowego terminu wyznaczonego przez Sąd i po drugie - odpowiedź ta została de facto udzielona po dacie wydania niniejszego wyroku w dniu 11 czerwca 2008r. W tych warunkach informacje podane przez M. K. [...] w piśmie z dnia [...] czerwca 2008r. musiały pozostać poza rozważaniami Sądu. Brak właściwej informacji co do sposobu załatwienia zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. prowadzi do oczywistego wniosku, iż organ naczelny pozostawał w bezczynności.
Mając zatem powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.