Uzasadnienie
M. W. i H. D. (dalej także: skarżące), wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postępowania w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty [...] z [...] r. nr [...].
Skarżące zostały wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi: H. D. – do podpisania skargi, wskazania jej numeru PESEL i wskazania numerów działek z których prawa własności skarżąca wywodzi swój interes prawny w niniejszej sprawie, M. W. – do wskazania jej numeru PESEL i wskazania numerów działek z których prawa własności skarżąca wywodzi swój interes prawny w niniejszej sprawie. Skarżącym wyznaczono 7-dniowy termin na wykonanie wezwania Sądu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie Sądu zostało doręczone:
- 1. M. W. - w dniu 15 grudnia 2022 r. (potwierdzenie odbioru – k. 16), w związku z czym termin do wykonania wezwania Sądu upłynął z dniem 22 grudnia 2022 r. oraz
- 2. H. D. - w dniu 30 grudnia 2022 r. (potwierdzenie odbioru - k. 17), w związku z czym termin do wykonania wezwania Sądu upłynął z dniem 9 stycznia 2023 r.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że w dniu 22 grudnia 2022 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo M. W., w którym oświadczyła, że cofa skargę oraz wnosi o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, pismo strony powinno zawierać: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§3).
Odnosząc się natomiast do oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi, należy zauważyć, że w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Wskazać jednakże należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowo-administracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (zob. T. W. i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2016). Taka sytuacja niewątpliwie zaistniała w rozpoznawanej sprawie.
Jak wynika z przedstawionego wyżej stanu faktycznego sprawy, Skarżące nie uzupełniły w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, wobec czego zaistniała podstawa do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.