Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 479/15 po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G.D. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania: 1. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Ministra Infrastruktury i Budownictwa do wydania aktu administracyjnego w sprawie rozpatrzenia odwołania G.D. z dnia 12 czerwca 2014 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], 2. stwierdził, że Minister Infrastruktury i Rozwoju dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia odwołania, o którym mowa w pkt 1 wyroku, 3. stwierdził, że bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4. zasądził od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącego G.D. kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W piśmie z dnia 2 marca 2016 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o przyznaniu od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia jego ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do uzupełnienia wyroku, bowiem w skardze G.D. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju został zawarty wniosek o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, złożony na podstawie art. 149 § 2 oraz art. 154 § 6 powołanej ustawy.
Uzasadniając wyrok z dnia 9 lutego 2016 r. Sąd wskazał, że nie stwierdził podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 149 § 2 oraz art. 154 § 6 powołanej ustawy poprzez przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w żądanej wysokości, jednakże stanowisko Sądu w tym zakresie nie zostało wyrażone w sentencji orzeczenia. Z tego względu uzupełnienie sentencji wyroku jest zasadne.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 lipca 2011 r. sygn. akt II GSK 650/10 (Lex nr 1083335), wyrok uzupełniający jest wyrokiem samoistnym. Stosuje się do niego przepisy ogólne o wyrokach. Podlega więc zaskarżeniu na zasadach ogólnych, co oznacza, że od wyroku uzupełniającego wyrok przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 173 powołanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 3 w zw. z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.