Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 listopada 2015r. A.N., Z.N., L.N., K.N., Z.N. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] znak [...] z dnia [...] września 1975r. ustalającej odszkodowanie za dawną nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] o pow. 561 m kw. Skarga wnosi o zobowiązanie Ministra Infrastruktury i Rozwoju do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku skarżących oraz wyznaczenie organowi terminu na wydanie decyzji, stwierdzenie, że bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że odwołanie od opisanej wyżej decyzji zostało wniesione w marcu 2014r. i nie zostało dotychczas rozpoznane, pomimo, że termin wyznaczony do rozpatrzenia tej sprawy upłynął w dniu 30 września 2014r. Pełnomocnik skarżących wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 28 września 2015r.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie. Przedstawił szczegółowo przebieg postępowania w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności.
Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególne skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Przy czym co ważne, jeśli chodzi o bezczynność organu Sąd ocenia ten stan na datę orzekania, nie zaś na jakąkolwiek datę wcześniejszą, jak choćby data wniesienia skargi. Celem tej skargi jest bowiem doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia przez organ pozostający do tej pory w bezczynności. Jeśli zatem na dzień badania skargi przez sąd wojewódzki decyzja, której wydania domagają się skarżący została podjęta przez skarżony organ wówczas odpada podstawa do orzekania merytorycznego przez sąd administracyjny.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju była uzasadniona. W dacie bowiem orzekania przez Sąd Minister Infrastruktury i Budownictwa nie rozpatrzył wniesionego odwołania. Z tego względu koniecznym było wydanie wyroku zobowiązującego do załatwienia sprawy w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia odpisu wyroku wraz z aktami sprawy, co znalazło odzwierciedlenie w pkt 1. wyroku.
Sąd rozważał także, co wynika z brzmienia art. 149 § 1a p.p.s.a., czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Faktem jest, że organ przez szereg miesięcy nie podejmował czynności zmierzających do załatwienia sprawy, jak również w konsekwencji pomimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie zakończył postępowania załatwieniem decyzji. Niemniej jednak Sąd uznał, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku).
Sąd zobowiązał do rozpatrzenia odwołania wniesionego przez skarżących przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa ze względu na to, że rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Budownictwa (Dz.U. z 2015r, poz. 1907) minister ten kieruje m. in. działem administracji rządowej jaką jest budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.. Na zwrot kosztów składa się wpis od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem oraz kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.