Uzasadnienie
W dniu 12 października 2018 r. V. K. złożył skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Organowi zarzucono naruszenie art. 35 § 3 k.p.a. poprzez niezałatwienie w sprawy w terminie na skutek wadliwego przyjęcia, że cudzoziemiec nie uzupełnił braków formalnych podania w zakreślonym przez organ terminie, a w konsekwencji pozostawienia podania bez rozpoznania, podczas gdy termin nigdy nie zaczął biec, gdyż cudzoziemiec nie otrzymał kierowanej do niego przesyłki, a organ w sposób wadliwy zastosował przepis art. 44 § 4 k.p.a.
Skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 45 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie było podstaw do zastosowania fikcji doręczenia z art. 44 § 4 k.p.a., albowiem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru brak jest daty powtórnego awizowania przesyłki ani adnotacji doręczyciela, że dwukrotnie powiadomił adresata o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. Powołano, że cudzoziemiec złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, w którym wskazywał, że nigdy nie otrzymał przesyłki, a w jego skrzynce oddawczej nigdy nie umieszczono informacji o awizowaniu korespondencji. Wskazano, że z odpowiedzi na reklamację wynika, że Poczta Polska nie jest w stanie w sposób bezsporny ustalić stanu faktycznego i określić wszystkich okoliczności związanych z podejmowanymi próbami doręczenia.
W związku z powyższym nie można przyjąć, że przesyłka została skutecznie doręczona i cudzoziemiec uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych. Powyższe oznacza, że organ nie miał podstaw prawnych do pozostawienia bez rozpoznania wniosku, a więc organ nie rozpoznając sprawy, pozostaje w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności, albowiem nie było możliwe merytoryczne załatwienie sprawy. Wniosek strony zawierał braki formalne, które nie zostały uzupełnione, a więc pozostawiono go bez rozpoznania. Była to czynność materialno-techniczna. Powołano, że korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku została prawidłowo doręczona. Pierwsze awizo zostało pozostawione 19.04.2018 r., a drugie 27.04.2018 r. Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. wezwanie należało uznać za doręczone w dniu 7.05.2018 r., a termin do uzupełnienie braków upłynął z dniem 14.07.2018 r.
Stan sprawy przedstawia się następująco:
W dniu 13.12.2017 r. cudzoziemiec wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP z uwagi na pracę.
Pismem z dnia 6.04.2018 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wezwanie zostało wysłane na wskazany przez cudzoziemca adres pobytu. Korespondencja wróciła z adnotacją "awizo 19.04.2018 r."
W dniu 8.06.2018 r. organ zwrócił się pismem do Poczty Polskiej z zapytaniem o datę powtórnej awizacji przesyłki skierowanej do skarżącego.
Pismem z dnia 17.07.2018 r. Poczta Polska poinformowała, że przesyłka pierwszy raz była awizowana w dniu 19.04.2018 r., powtórne awizo nastąpiło w dacie 27.04.2018 r. W dniu 7.05.2018 r. nastąpił zwrot przesyłki z powodu nieudanego doręczenia.
Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku w terminie i w dniu 24.07.2018 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało uznane za skutecznie doręczone w trybie art. 44 k.p.a. z dniem 7.05.2018 r.
W dniu 18.08.2018 i 21.08.2018 r. cudzoziemiec wystąpił z prośbą o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych i w dniu 21.08.2018 r. uzupełnił te braki.
Postanowieniem z dnia [...].08.2018 r. organ odmówił przywrócenia terminu.
W dniu 24.09.2018 r. cudzoziemiec złożył ponaglenie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w związku z bezczynnością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne są uprawnione do rozstrzygania skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1-4 w/wym. art. 3 i w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Zgodnie z § 1a art. 149 p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
Na podstawie § 2 art. 149 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Skarga wniesiona w tym trybie jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej do terminowego załatwiania spraw, mającym na celu wyeliminowanie bezczynności i przewlekłości organu i doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania zgodnie z art. 52 § 1 tej ustawy jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Skarżący uczynił zadość temu wymogowi, bowiem w rozpatrywanej sprawie pismem z dnia 24.09.2018 r. (wpływ do organu) złożył ponaglenie na bezczynność.
Należy podkreślić, że organy administracji zobowiązane są do przestrzegania zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a w szczególności powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Realizacji tej zasady służy m.in. przepis art. 35 § 1 k.p.a., który wskazuje, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Do terminów powyższych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.).
O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Dotyczy to również przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.).
Pojęcie bezczynności oznacza niezałatwienie przez organ sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych oraz w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw by uznać, że organ pozostaje w bezczynności. Mianowicie pismem z dnia 6.04.2018 r. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie zostało wysłane na wskazany przez cudzoziemca adres pobytu ul. [...], [...][...]. W aktach sprawy znajduje się koperta zawierająca kierowaną do strony przesyłkę, na której widnieje pieczątka "awizo mieszkanie zamknięte wraz z podpisem", adnotacja o pozostawieniu przesyłki na 14 dni w UP [...] [...] w dniu 19.04.2018 r. oraz adnotacja o pozostawieniu zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata o pozostawieniu przesyłki w UP wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni w UP. Na kopercie znajduje się również adnotacja o zwrocie przesyłki w dniu 7.05.2018 r. z powodu niepodjęcia w terminie wraz z podpisem.
Z uwagi na brak daty drugiej awizacji na kopercie, pismem z dnia 8.06.2018 r. organ zwrócił się do Poczty Polskiej o informacje na temat daty powtórnego awiza przesyłki.
Pismem z dnia 17.07.2018 r. Poczta Polska poinformowała, że przesyłka pierwszy raz była awizowana w dniu 19.04.2018 r., powtórne awizo nastąpiło w dacie 27.04.2018 r., w dniu 7.05.2018 r. nastąpił zwrot przesyłki z powodu nieudanego doręczenia.
Organ w dniu [...].07.2018 r., na podstawie art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, pozostawił wniosek cudzoziemca bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosku w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, który bezskutecznie upłynął w dniu 14.05.2018 r.
Z informacji uzyskanych pisemnie od Poczty Polskiej wynikało w sposób jednoznaczny, że powtórne awizo miało miejsce w dniu 27.04.2018 r., a więc została zachowana procedura wskazana w art. 44 § 2 k.p.a w zakresie pierwszego awiza oraz z art. 44 § 3 k.p.a. co do drugiego awiza. Tak więc prawidłowo organ uznał, że możliwe jest zastosowanie fikcji doręczenia z § 4 art. 44 k.p.a. Doręczenie nastąpiło 14 dnia licząc od dnia pierwszego awiza.
Zgodzić się należy z twierdzeniem pełnomocnika skarżącego, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru brak jest daty powtórnego awiza i adnotacji doręczyciela o powiadomieniu adresata o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, ale organ dokonał dodatkowych ustaleń w sprawie, zwracając się o stosowne informacje do Poczty Polskiej i uzyskując potwierdzenie, że powtórna awizacja miała miejsce.
Brak jest więc podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności, skoro czynnością materialno-techniczną w dniu [...] lipca 2018 r. pozostawiono wniosek bez rozpoznania w uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosku w terminie.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., w zw. z art. 120 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji wyroku.