Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 10 maja 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 497/15

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 6 listopada 2015 r. T. G. i Z. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wydziału Budżetowo – Księgowego Dzielnicy [...] polegającą na niewypłaceniu, po stwierdzeniu przez SKO nieważności decyzji o pobraniu jednorazowej opłaty planistycznej, pełnej kwoty nadpłaty wraz z odsetkami.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że po stwierdzeniu nieważności przez SKO decyzji o pobraniu jednorazowej opłaty planistycznej w dniu 12 sierpnia 2015 r. na ich konto wpłynęła kwota nie pokrywająca całej nadpłaty wraz z odsetkami.

Pismem z dnia 15 sierpnia 2015 r. zażądali zwrotu pozostałej części nadpłaty.

W dniu 30 września 2015 r. skarżący złożyli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazując, że nie została im wypłacona pełna kwota nadpłaty wraz z odsetkami.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przedmiot żądania skarżących nie mieści się w żadnej z powyższych kategorii spraw.

Zauważyć bowiem należy, że w decyzji wymierzającej opłatę planistyczną nie może zostać określony termin jej uiszczenia ani obowiązek zapłaty odsetek.

W orzecznictwie podkreśla się, że opłata planistyczna na rzecz gminy jest szczególnego rodzaju dochodem gminy o jakich mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Przepis ten w ust. 1 pkt 1 stanowi, że dochodami gminy są podatki, opłaty i inne wpływy określone w odrębnych ustawach, jako dochody gminy. Przedmiotowa opłata na rzecz gminy (renta planistyczna) ma cechy podatku. Jest świadczeniem publicznoprawnym, przymusowym i bezzwrotnym na rzecz jednostki samorządu terytorialnego. Jednak według art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa - podatek stanowi świadczenie wynikające z ustawy podatkowej. Z art. 3 pkt 1 ordynacji podatkowej wynika, że ustawa podatkowa to ustawa dotycząca podatków opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określająca podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie zobowiązania podatkowego oraz regulująca prawa i obowiązki organów podatkowych podatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Takich cech nie ma ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. nr 80, poz. 717 ze zm.), zatem przepisy dotyczące opłaty planistycznej nie dają podstawy do orzekania w przedmiocie terminu do uiszczenia opłaty ani też o obowiązku zapłaty odsetek ustawowych w razie naruszenia tego terminu.

Przepisy ustawy z dnia 29 lipca 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.) stosuje się do zobowiązań podatkowych, tymczasem renta planistyczna nie jest podatkiem. Obowiązek uiszczenia opłaty planistycznej wynika z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która nie jest ustawę podatkową. Skoro zatem, ustawodawca nie wskazał, iż opłata planistyczna jest podatkiem to nie można do niej stosować przepisów Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt: OSK 520/04).

Skoro zatem w decyzji wymierzającej opłatę planistyczną nie określa się obowiązku zapłaty odsetek, nie można, w ocenie Sądu, żądać od organu w postępowaniu administracyjnym odsetek, od decyzji ustalającej opłatę planistyczną, której następnie stwierdzono nieważność.

Skoro w niniejszej sprawie nie zachodzi podstawa do zastosowania przepisów Ordynacji podatkowej, ewentualna kwestia nadpłaty i odsetek pozostaje w sferze prawa cywilnego. Sąd administracyjny nie jest natomiast władny rozstrzygać sporów z zakresu prawa cywilnego.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.