Uzasadnienie
W dniu 5 lutego 2009 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. znak [...].
Powyższa skarga została – zgodnie z zarządzeniem z dnia 6 lutego 2009 r. – przekazana Ministrowi Środowiska (data wpływu do Kancelarii Ogólnej Ministra Środowiska – [...] lutego 2009 r.).
W odpowiedzi z dnia [...] grudnia 2009 r. (data nadania) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o uznanie skargi za niezasadną wskazując, że zgodnie z art. 153 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), z dniem wejścia w życie tejże ustawy, kompetencje Ministra właściwego do spraw środowiska, w zakresie postępowań administracyjnych prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska przejął Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.
Ponadto organ podniósł, że wszczęcie postępowania z wniosku skarżących w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. nie było dopuszczalne z uwagi na brak po stronie wnioskodawców przymiotu strony. Dlatego też decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. znak [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...].
Powyższe działanie organu Sąd uznał za wypełnienie dyspozycji art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a").
Rozpoznanie przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wyżej wymienionego wniosku o stwierdzenie nieważności uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie sądowe dotyczące bezczynności organu. Z art. 149 p.p.s.a wynika bowiem, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (wyrok NSA z 16.03.2000 r., I SAB 2001/99).
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.