Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 listopada 2015 r. T. P. i J. R., reprezentowani przez adw. R. N., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu [...] z dnia [...] października 1975 r. orzekającej o ustaleniu odszkodowania za część nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] o ogólnej pow. 718 m2.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 5 października 2016 r. wpłynęła do Sądu uwierzytelniona kopia decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r., utrzymującej w mocy ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r.
Pismem z dnia 10 października 2016 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę z dnia 5 listopada 2015 r. na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 p.p.s.a., zatem pełnomocnik skarżących cofnął skargę skutecznie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.