Uzasadnienie
M. W. wniósł za pośrednictwem Wójta Gminy W. skargę na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie rozpoznania wniosków: z dnia 26 sierpnia 2012 r. z dnia 9 października 2012 r. oraz z dnia 17 grudnia 2012 r. o wszczęcie postępowania w sprawach zakończonych decyzjami: nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. i nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie wycinki drzew.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. podniósł, że M. W. w żadnym z postępowań zakończonych ostateczną decyzją administracyjną o zezwolenie na wycinkę drzew nie był stroną postępowania, jak również nie posiada przymiotu strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odroczonych terminów płatności z tytułu opłat za usunięcie drzew. Organ wyjaśnił, że udzielił odpowiedzi na wystąpienia M. W. przedstawiając skarżącemu aktualny stan prawny i faktyczny prowadzonych spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż na załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika, że M. W. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy W., którą złożył za pośrednictwem tego organu. Wójt Gminy W. przekazał powyższą skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem jej rozpoznania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zwróciło skargę wraz z aktami sprawy Wójtowi Gminy W. i podniosło, że adresatem skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wobec tego Wójt Gminy W. przekazał skargę M. W. wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W..
W świetle powyższego Sąd doszedł do przekonania, że M. W. nie wyczerpał trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, zgodnie z art. 52 p.p.s.a.
Wobec tego skargę należało uznać za przedwczesną i w konsekwencji niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.