Uzasadnienie
B. K., A. I. i S. I. działając przez swojego pełnomocnika wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa z dnia [...] grudnia 1953r. nr [...] dotyczącej podpadania gospodarstwa rolnego położonego w B., pow. M., będącego własnością J. I. oraz gospodarstwa rolnego położonego w N., pow. N. będącego współwłasnością J. i J. I. pod przepisy dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Jak wynika z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, organ ten po wniesieniu skargi rozpoznał wniosek strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydał decyzję z dnia [...] lutego 2006r. nr [...].
Skarżący pismem procesowym z dnia 20 kwietnia 2006r. (data wpływu do sądu: 24 kwietnia 2006r) cofnęli ww skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Sąd uznał powyższe cofnięcie skargi za dopuszczalne oraz skuteczne w świetle przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym, w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.