Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. M. (skarżącej) na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 11 października 2016 r.
W dniu 12 października 2016 r. skarżąca złożyła pismo, w którym domagała się m. in. ustanowienia pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
W dniu 17 listopada 2016 r. skarżąca złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPF, w którym wskazała, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Z uwagi na braki formalne wniosku, zarządzeniem z dnia 29 listopada 2016 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku.
W dniu 20 grudnia 2016 r. skarżąca złożyła prawidłowo wypełniony formularz PPF. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Córka posiada status osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku. Skarżąca otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1359,11 zł netto. Posiada dom na wsi o pow. ok. 50 m2 (bez instalacji, nie nadaje się do zamieszkania) oraz mieszkanie w Warszawie o pow. 30 m2, gdzie mieszka z córką. Wskazała następujące wydatki – opłata za mieszkanie – 395,76 zł, energia elektryczna – 208,88 zł, Internet – 30 zł, telefon – 30 – 50 zł, leki – 30 zł, bilety – komunikacja miejska – 375 zł (za 2 osoby za 90 dni). Jest zadłużona, od października 2016 r. część emerytury została zajęta przez komornika.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja, uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jednym źródłem utrzymania skarżącej i jej córki jest świadczenie emerytalne w wysokości 1359,11 zł netto. Biorąc pod uwagę wysokość tego świadczenia i wskazane przez skarżącą wydatki, należy stwierdzić, że dochód uzyskiwany przez skarżąca jest w całości przeznaczony na wydatki konieczne.
Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.