Uzasadnienie
J. K. i G. M. w piśmie z dnia 17 marca 2005r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym, wynikającego z decyzji Burmistrza z dnia [...] września 2002r., nakazującej T. i Z. C. usunięcie z terenu działek nr [...] i [...] położonych we wsi D., przy ul. [...], zalegających odpadów kory oraz zaprzestanie przywożenia nowych transportów kory i usunięcie z terenu działek nr [...] i [...] położonych we wsi D., przy ul. [...] zalegającego odpadu gruzu budowlanego poprzez jego wywiezienie, pomimo że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. zobowiązało Burmistrza do podjęcia czynności egzekucyjnych w tej sprawie w terminie jednego miesiąca.
Skarżące wniosły o: 1) zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy W. do egzekucji decyzji z dnia [...] wrzesnia 2002r. w drodze wykonania zastępczego i zlecenie jego wykonania wnioskodawcom lub innej wybranej osobie na koszt zobowiązanego oraz wezwania zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie zaliczki na koszty wykonania zastępczego i wydania posiadanych materiałów i środków przewozowych, niezbędnych do zastępczego wykonania egzekwowanej czynności, 2) w razie niezastosowania się w terminie do obowiązków, o których mowa w art. 54 par. 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy W. grzywny w najwyższej możliwej wysokości określonej w art. 154 par. 6 ww. ustawy.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz W. przesłał wydane w dniu [...] maja 2005r.postanowienie o wykonaniu zastępczym obowiązku usunięcia kory z działek nr [...] i nr [...] nałożonego na T. i Z. C. objętych tytułem wykonawczym z dnia [...] listopada 2003r. i zobowiązaniu ich do wpłacenia kwoty 5.000 zł tytułem zaliczki na koszt wykonania zastępczego w terminie do [...] czerwca 2005r.
W dniu 8 sierpnia 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło od Burmistrza W. postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005r. umarzające postępowanie egzekucyjne wobec T. i Z. C. w związku z wykonaniem obowiązku usunięcia kory z terenu działek o numerach [...] i [...] oraz gruzu zalęgającego na działkach o numerach [...] i [...], przed przystąpieniem do czynności związanych z wykonaniem zastępczym.
Strony skarżące w pismach procesowych z dnia 22 i 24 sierpnia 2005r. oraz na rozprawie oświadczyły, że obowiązek usunięcia kory przez T. i Z. C. nie został wykonany, kora nadal jest składowana na działkach.
Pełnomocnik Burmistrza W. wniósł o oddalenie skargi, oświadczając, że wszystkie czynności egzekucyjne zmierzające do załatwienia wniosku skarżących zostały wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do art. 3 par. 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach wymienionych w pkt.1-4 powołanego przepisu. Oznacza to, że zaskarżenie bezczynności jest możliwe w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność ma miejsce gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie opieszale i nie zakończył go w terminie określonym przepisami prawa. Skuteczność skargi na bezczynność jest uzależniona także od tego, czy organ administracji publicznej ma obowiązek załatwienia żądania strony w sposób określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 cyt. wyżej ustawy.
W rozpoznawanej sprawie istota skargi sprowadza się do żądania zobowiązania organu egzekucyjnego do podjęcia czynności egzekucyjnych zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w stosunku do zobowiązanych, uchylających się od wykonania obowiązku wynikającego z decyzji administracyjnej.
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) w art. 6 § 1 stanowi, że "W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie." (§ 2). Z przytoczonych uregulowań wynika, że ustawodawca rozszerzył krąg uprawnionych do udziału w postępowaniu egzekucyjnym osób, gdyż generalnie stronami tego postępowania jest wierzyciel i zobowiązany.
Nadto w przepisie tym normodawca wprowadził szczególny tryb kwestionowania bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym, polegający na tym, że skarga na bezczynność organu egzekucyjnego w zakresie materii, o której mowa w przywołanym powyżej art. 6 § 1 przysługuje do organu wyższego stopnia, a w tej konkretnej sprawie do samorządowego kolegium odwoławczego. Dopiero na postanowienie organu wyższej instancji oddalające skargę (art. 3 § 2 pkt 3 cyt. wyżej ustawy), ewentualnie na jego bezczynność przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Powyższe prowadzi do wniosku, że sąd administracyjny jest wyłączony w sprawach bezczynności w aspekcie uregulowanym w art. 6 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W niniejszej sprawie skarżące skorzystały z przysługującego im prawa i wniosły skargę na bezczynność Burmistrza W. do organu wyższego stopnia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało skargę za uzasadnioną i postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. zobowiązało Burmistrza W. do podjęcia czynności w trybie art. 15 § 1 w zw. z art. 20 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do dnia 15 stycznia 2005 roku.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż w świetle art. 6 § la ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu egzekucyjnego pierwszej instancji, polegająca na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych przez podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania przez osobę trzecią obowiązku o charakterze administracyjnym. Taki sam pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w niepublikowanym wyroku z dnia 5 listopada 2002r., sygn. II SA/Ka 3036/00 i w postanowieniu z dnia 30.06.2003r., sygn. II SAB/Kal38/02/ ONSA 2004/2/81.
W konsekwencji powyższego nie było podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania skargi, gdyż podlegała ona odrzuceniu z przyczyn formalnych na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).