Uzasadnienie
W piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie organu, w trybie art. 246 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu podał, że w dniu 27 lipca 2017 r. złożył do Rady [...] skargę na Dyrektora Muzeum [...] – w trybie art. 246 K.p.a. Do chwili obecnej organ nie rozpatrzył tej skargi. Podał, że przed wniesieniem skargi wniósł ponaglenie do SKO w [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.
Sąd po przeanalizowaniu wniesionej skargi, z uwzględnieniem podstawy prawnej podanej przez Skarżącego, uznał, że dotyczy ona bezczynności Rady [...] w rozpatrzeniu skargi wniesionej do tego organu w zakresie uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 246 § 1 K.p.a. wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi w trybie określonym w rozdziale 2 niniejszego działu. W rozdziale 2 K.p.a. zatytułowanym skargi i wnioski, w art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
W orzecznictwie podkreśla się, że określone w tym dziale postępowanie ogólnoskargowe jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym. Skarga ta jest odformalizowanym środkiem ochrony różnego rodzaju interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie ogólnoskargowe kończy się czynnością materialno-techniczną w postaci zawiadomienia zaineresowanego podmiotu o sposobie załatwienia skargi. Zawiadomienie to nie przybiera jednak żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 oraz z dnia 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07, publ.
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://cbois.nsa.gov.p). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Skoro wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczyła bezczynności organu w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie określonym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, należało, w świetle powyższych wywodów, uznać ją za niedopuszczalną.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.