Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 października 2004r. pełnomocnik skarżących wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu - ze skargą na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi jednocześnie wnosząc o zobowiązanie organu do niezwłocznego wydania decyzji administracyjnej rozstrzygającej odwołanie skarżących od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. znak: [...]. Decyzją tą organ I instancji odmówił stwierdzenia, że nieruchomości położone w J. nie podpadają pod działanie dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
W uzasadnieniu przedmiotowej skargi pełnomocnik podniósł, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi od dnia 20 maja 2004r. nie rozpoznał odwołania skarżących od wyżej wymienionej decyzji.
Ponadto pełnomocnik wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, w oparciu o art. 119 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W sporządzonej w dniu 23 listopada 2004r. odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że zwłoka w rozpatrzeniu odwołania skarżących wynika z napływu do organu dużej ilości spraw tego rodzaju i konieczności rozpatrywania spraw według kolejności wpływu. Odpowiedź na skargę zawiera również stwierdzenie, że odwołanie skarżących zostanie rozpatrzone do 31 grudnia 2004r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na bezczynność organu oraz wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym zasługują na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 119 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym w sytuacji, gdy strona złoży wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w tym trybie, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
W sprawie niniejszej pełnomocnik skarżących zawarł wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie art. 119 powołanej wyżej ustawy w skardze na bezczynność organu. Przedmiotowe pismo zostało wniesione do organu w dniu 18 października 2004r. Organ, w terminie zakreślonym w art. 119 pkt. 2 ustawy, nie zgłosił żądania przeprowadzenia rozprawy. Także w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do kwestii ewentualnego przeprowadzenia rozprawy w sprawie.
W postępowaniu, którego przedmiotem jest bezczynność organu stronami są skarżący i organ. Zatem legitymowanym do żądania przeprowadzenia rozprawy w tej sprawie był wyłącznie organ.
W sytuacji, gdy Minister Rolnictwa Rozwoju Wsi nie zażądał przeprowadzenia rozprawy, wniosek pełnomocnika skarżących o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt. 2, należało uwzględnić.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który nie rozpatrzył odwołania skarżących od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. znak: [...].
Zgodnie z treścią art. 35 kpa obowiązkiem organu administracji publicznej jest załatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie natomiast do art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Z akt sprawy wynika, że skarżący złożyli odwołanie od wyżej wymienionej decyzji Wojewody [...] w dniu [...] maja 2004r. Pomimo wniesionego, na podstawie art. 37 kpa, w dniu 21 lipca 2004r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) zażalenia, organ odwoławczy pozostawał nadal w bezczynności.
W dniu 23 listopada 2004r. - to jest po wniesieniu skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w treści odpowiedzi na skargę zobowiązał się do rozpatrzenia odwołania skarżących do dnia 31 grudnia 2004r. Zobowiązania jednak nie wypełnił.
Powyższe ustalenia potwierdzają stanowisko pełnomocnika skarżących, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 kpa nie rozpoznał odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. znak: [...].
W tym stanie rzeczy w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może budzić wątpliwości, że zaistniała przesłanka uwzględnienia skargi i dlatego należało orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 149 w związku z art. 119 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 209 cytowanej wyżej ustawy.