Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 października 2003 roku W. i P. N. wystąpili z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w W. Pismem z dnia 15 stycznia 2007 roku W. i P. N. wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z wnioskiem o poinformowanie ich kiedy uzyskają decyzję o warunkach zabudowy.
Pismem z dnia 16 lutego 2007 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. poinformowało W. i P. N. o terminach przewidzianych w kpa, w których organ administracji winien wydać rozstrzygnięcie w sprawie.
Pismem z dnia 16 marca 2007 roku (data wpływu do Sądu 20 marca 2007 roku) W. i P. N. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta W. W odpowiedzi na skargę Burmistrza Miasta W. szczegółowo opisał czynności podejmowane w toku postępowania w sprawie wydania W. i P. N. decyzji o warunkach zabudowy. Stwierdził również, że w dniu [...] kwietnia 2007 roku wydana została decyzja Nr [...] o odmowie ustalenia W. i P. N. warunków zabudowy ich działki o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Postępowanie sądowe w sprawie ze skargi W. i P. N. należy umorzyć.
Istotą skargi na bezczynność organów administracji jest wydanie przez Sąd orzeczenia zobowiązującego organ administracji do wydania określonego rozstrzygnięcia w toczącym się postępowaniu administracyjnym. W sytuacji gdy przed wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny rozstrzygnięcie takie zostanie wydane zobowiązanie organu administracji do wydania rozstrzygnięcia staje się niemożliwe. Postępowanie sądowe traci w tej sytuacji swój przedmiot. Nie można bowiem zobowiązać organu administracji do wydania rozstrzygnięcia, które już zostało wydane.
Z powyższych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.