Uzasadnienie
W dniu 8 lutego 2006 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący A. S. - reprezentowany przez adwokata M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w trybie Art. 127 § 3 Kpa i w konsekwencji wydaniu stosownej decyzji. W skardze strona skarżąca podniosła, że w dniu [...] września 2005r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu na rzecz państwa nieruchomości ziemskiej pn. [...], położonej w gminie M. w województwie [...]. W dniu 26 września 2005r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o ponowne rozpocznie sprawy zgodnie z art. 127 § 3 Kpa. Do dnia wniesienia skargi sprawa nie została jednak przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznana.
W odpowiedzi na skargę, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi. Nie uzasadnił jednakże jednoznacznie swojego stanowiska procesowego. Nie wskazał też, ażeby wydał postanowienie o zawieszeniu biegu terminu, o którym mowa w art. 18 ust. 5 prawa farmaceutycznego, a to w związku z ewentualną koniecznością uzupełnienia dokumentów względnie potrzebą złożenia przez skarżącą wyjaśnień. Nie wskazał także, ażeby wydał decyzję załatwiającą sprawę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc z dniem 1 stycznia 2004 r. - na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - Sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi zważył, co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Postępowanie w sprawie dopuszczenia do obrotu produktu leczniczego ma charakter postępowania administracyjnego. Toczy się ono na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. t.j. z 2004 r. Nr 53, poz. 533 ze zm.), a w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie - w odniesieniu do kwestii dopuszczenia do obrotu produktów leczniczych oraz badań klinicznych - stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 prawa farmaceutycznego). Oznacza to, stosownie do art. 35 § 1 k.p.a., że załatwienie powyższej sprawy przez organ administracji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki.
Aczkolwiek rozpatrzenie przedmiotowego wniosku rejestracyjnego wymagało postępowania wyjaśniającego, to jednak jego załatwienie powinno nastąpić nie później niż w terminie przewidzianym w art. 18 ust. 1 prawa farmaceutycznego. Zgodnie z tym przepisem, zakończenie postępowania w sprawie dopuszczenia do obrotu produktu leczniczego powinno zakończyć się nie później niż w ciągu 210 dni. W razie więc bezskutecznego upływu tego terminu należy uznać, że organ pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy.
W rozpatrywanej sprawie Minister Zdrowia uchybił wskazanemu terminowi, bowiem sprawa została wszczęta w dniu 27 czerwca 2001 r., a zatem z chwilą złożenia przez skarżącą wniosku o rejestrację. Tym samym uzasadniony jest zarzut skarżącej Spółki co do bezczynności organu w załatwieniu jej wniosku. O bezczynności organu administracji publicznej bowiem można mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ bądź nie podjął żadnych czynności w sprawie, bądź wprawdzie rozpoczął postępowanie, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go w terminie decyzją, postanowieniem lub innym aktem. Zaznaczyć przy tym trzeba, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana. Obojętne jest więc, skoro w myśl art. 35 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej ma działać bez zbędnej zwłoki, czy przekroczenie przez organ ustawowego terminu odnoszącego się do podjęcia lub dokonania czynności ma charakter zawiniony, czy też niezawiniony.
Termin przewidziany przez ustawodawcę został przez organ w niniejszej sprawie w oczywisty sposób naruszony, przy czym - co trzeba wyraźnie podkreślić - nie odniosło pożądanego skutku złożone przez skarżącą w dniu 29 października 2002 r. wezwanie o wydanie decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.