Uzasadnienie
[...] sp. j. z siedzibą w Warszawie, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu wniosku o wydanie zezwolenia na pracę dla cudzoziemca A. S. Składając skargę, profesjonalny pełnomocnik dołączył do niej nieuwierzytelnioną kserokopię pełnomocnictwa. Ponadto nie wykazał sposobu reprezentacji skarżącej Spółki.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2020 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie odpisu KRS skarżącej Spółki oraz nadesłanie pełnomocnictwa uwierzytelnionego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym uprawniającego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 lipca 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 30 lipca 2020 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik nie wykonał powyższego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Ponadto stosownie do art. 37 § 1a powołanej ustawy, jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Przepis art. 46 § 1 i § 2 w pkt 1-5 powołanej ustawy precyzuje wymogi formalne każdego pisma procesowego. Art. 46 § 2a omawianej ustawy stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, przy czym zgodnie z art. 46 § 2b powołanej ustawy zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Z regulacji tych wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Ponadto materia reprezentacji osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 tej ustawy. Zgodnie z art. 28 § 1 tej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z powyższej regulacji wynika zatem, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa albo uwierzytelniony odpis udzielonego mu pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. Ponadto strona będąca osobą prawną, która wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązana dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd czy skarga została wniesiona przez uprawnione do tego osoby. Ustawodawca nie określił przy tym rodzaju dokumentu, którym należy wykazać umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony. Nie ulega jednak wątpliwości, że stosowne dokumenty, w tym w szczególności odpisy i informacje z Centralnej Informacji KRS, winny zawierać wpisy aktualne w chwili dokonywania tej czynności.
Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi. Tego rodzaju dokument, tj. odpis z KRS-u nie został nadesłany, jak również nie został nadesłany uwierzytelniony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym odpis pełnomocnictwa procesowego, przez co pełnomocnik nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.