Uzasadnienie
Pełnomocnik Z. M. i F. S., następców prawnych wspólników "F." funkcjonującej w formie spółki jawnej, usytuowanej w W. przy ul. [...], wniósł skargę na bezczynność Ministra Gospodarki i Pracy, polegającą na nierozpoznaniu ich wniosku z dnia 20.12.2002 r. o stwierdzenie nieważności:
- 1) zarządzenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...].08.1950 r. w przedmiocie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad tym przedsiębiorstwem oraz
- 2) orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...].12.1961 r. w przedmiocie przejścia z dniem 8.03.1958 r. z mocy prawa własności tego przedsiębiorstwa na rzecz Skarbu Państwa, jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa.
Pełnomocnik skarżących wskazując na art. 35 Kpa podkreślił, że terminy z niego wynikające, przeznaczone na załatwienie nawet szczególnie skomplikowanej sprawy już dawno upłynęły, a zatem wniósł o zobowiązanie Ministra Gospodarki i Pracy do wydania rozstrzygnięcia tych kwestii w drodze decyzji.
Jednocześnie nadmienił, że zebrany materiał dowodowy jest w jego przekonaniu wystarczający do wydania decyzji stwierdzających nieważność zarówno wskazanego zarządzenia, jak i orzeczenia, bowiem przedsiębiorstwo to pozostawało w ruchu, a jego dalsze funkcjonowanie nie było zagrożone, ponadto nie było przedsiębiorstwem strategicznym dla całej gospodarki.
Pełnomocnik skarżących podkreślił także, iż uprzednio przed wniesieniem skargi wezwał Ministra do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 27.09.2004 r. W efekcie otrzymał odpowiedź, z której wynikało, że jeżeli w sprawie nie zostaną odnalezione dodatkowe dokumenty, to rozpatrzenie wniosku stanie się niemożliwe.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki i Pracy wyjaśnił, że podjęte działania w przedmiocie odszukania źródłowych akt związanych z przejęciem na własność Państwa tego przedsiębiorstwa nie dały oczekiwanych rezultatów, ponieważ do tej pory nie odnaleziono zarządzenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...].08.1950 r. w przedmiocie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad tym przedsiębiorstwem oraz protokołu zdawczo-odbiorczego z jego przejęcia na własność Państwa. Jednocześnie zauważył, że bez odszukania wszystkich dokumentów wydanie prawidłowej decyzji będzie trudne do zrealizowania, a poszukiwania wciąż trwają.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Niewątpliwie terminy przewidziane na załatwienie sprawy, wynikające z art. 35 Kpa upłynęły, przepis § 3 tego artykułu stanowi bowiem, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Wniosek o stwierdzenie nieważności:
- 1) zarządzenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...].08.1950 r. w przedmiocie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad tym przedsiębiorstwem oraz
- 2) orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...].12.1961 r. w przedmiocie przejścia z dniem 8.03.1958 r. z mocy prawa własności tego przedsiębiorstwa na rzecz Skarbu Państwa, wpłynął do organu w dniu 20.12.2002 r.
Minister Gospodarki i Pracy do dnia rozprawy nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku, mimo iż pismem z dnia 27.09.2004r. został przez stronę skarżącą wezwany do usunięcia naruszenia prawa. Uzyskana przez skarżących odpowiedź, z której wynika niemożność rozpoznania sprawy do czasu odnalezienia brakujących dokumentów, nie może być uznana za prawidłowe załatwienie sprawy.
Stwierdzić należy, że Minister Gospodarki i Pracy orzec powinien w tej sprawie (nie przesądzając jakiej treści powinno zapaść rozstrzygnięcie) w oparciu o posiadane dokumenty, a nie nadal pozostawać w bezczynności.
W tej sytuacji uznając, że Minister Gospodarki i Pracy pozostaje w bezczynności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270ze zm.) - orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania sądowego nie orzeczono z braku takiego wniosku pełnomocnika skarżących.