Uzasadnienie
Skarżąca N. C., reprezentowana przez swojego męża A. S., zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartym w urzędowym formularzu PPF wnioskodawczyni podała, że nie posiada żadnych dochodów ani jakiegokolwiek majątku. Skarżąca jest osobą niepełnosprawną, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Skarżąca i jej maż są cudzoziemcami, mieszkają w Polsce od 2006 r., posiadają status uchodźców. Wnioskodawczyni podała, że ani ona ani jej mąż nie posiadają żadnego majątku i nie osiągają żadnych dochodów.
Pismem z dnia 9 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających dochody oraz możliwości płatnicze, tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym, orzeczenia o niezdolności do pracy skarżącej, o ile orzeczenie takie zostało w stosunku do niej wydane, a także oświadczenia, czy A. S. otrzymuje dochody i w jakiej wysokości. W wezwaniu zakreślono termin 14 dni. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 maja 2013 r.
W dniu 29 maja 2013 r., w odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżącej nadesłał dokumenty źródłowe, w tym legitymację N. C. jako osoby niepełnosprawnej, aneks do umowy najmu mieszkania oraz kopie wyciągów z rachunków bankowych męża skarżącej za okres od 18 marca 2013 r. do 16 maja 2013 r. W piśmie z dnia 27 maja 2013 r. pełnomocnik podał, że pozostaje bez pracy, natomiast miesięczny koszt utrzymania gospodarstwa domowego wynosi 1400, 00zł.
Ze złożonych wyciągów wynikało z kolei, że pełnomocnik skarżącej dokonuje każdego miesiąca na posiadany rachunek bankowy wpłat gotówkowych na kwoty od 650 do 1.200 zł.
Z tego powodu, kolejnym pismem z dnia 5 czerwca 2013 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia wyjaśniającego m.in. skąd pochodzą środki finansowe wpłacone na rachunek bankowy w dniach 29 marca, 11 kwietnia i 14 maja 2013 r. przez A. S. W dniu 20 czerwca 2013 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej (z dnia 18 czerwca 2013 r.), w którym złożono oświadczenie, że środki w wysokości 1400 zł skarżąca i jej mąż otrzymali z innego kraju.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 252 § 1 P.p.s.a. osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Z kolei art. 255 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Mając na względzie treść powołanych przepisów, w pierwszej kolejności należy wskazać, że podstawą orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy może być wyłącznie ocena rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych osoby ubiegającej się o przyznanie tego prawa, przy czym z art. 246 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że to na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie żądania w tym zakresie. Jeśli więc oświadczenie strony złożone na formularzu PPF jest niewystarczające lub budzi wątpliwości, to wydanie prawidłowego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy jest możliwe dopiero po złożeniu w trybie art. 255 P.p.s.a. dokumentów źródłowych lub dodatkowych oświadczeń uzupełniających to oświadczenie. Zgodnie zatem z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony.
W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony - złożone przez pełnomocnika skarżącej oświadczenie nie czyni zadość wezwaniu z dnia 5 czerwca 2013 r.
Otóż pełnomocnik skarżącej wezwany do złożenia oświadczenia wyjaśniającego z jakich konkretnie środków finansowych skarżąca i jej mąż czerpią środki na bieżące utrzymanie, oświadczenia takiego w istocie nie złożył. Pełnomocnik wnioskodawczyni nie przedstawił szczegółowych wyjaśnień odnośnie źródła pochodzenia środków wpłacanych w formie gotówkowej na posiadany rachunek bankowy, wskazał jedynie, że środki te pochodzą z innego kraju. Należy jednocześnie podkreślić, że oświadczenia skarżącego w kwestii posiadanych dochodów są sprzeczne, bowiem w formularzu wniosku wyraźnie oświadczył on, że wraz z żoną nie osiągają jakichkolwiek dochodów i nie posiadają żadnych oszczędności, natomiast w piśmie z dnia 18 czerwca 2013 r. wskazał, że otrzymują stałe dochody z innego kraju.
Zatem treść złożonych oświadczeń pełnomocnika skarżącej nie pozwala na ustalenie jej rzeczywistych możliwości płatniczych i to tym bardziej, że wedle pozostałych dokumentów źródłowych skarżąca pozostająca bez dochodu ponosi znaczące miesięczne wydatki z tytułu najmu lokalu mieszkalnego.
W konsekwencji skarżąca nie usunęła budzącego wątpliwość oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazała przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.