Uzasadnienie
B. R., G. K. i A.K. działając przez swojego pełnomocnika wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu przedsiębiorstwa na własność Państwa.
Minister Infrastruktury po wniesieniu skargi rozpoznał wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności orzeczenia i wydał w tej sprawie decyzję z dnia [...] maja 2005r. nr [...].
Pismem procesowym z dnia 30 września 2005r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury podnosząc, ze wydanie przez Ministra Infrastruktury ww decyzji uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie sądowe dotyczące bezczynności tego organu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270ze zm.) w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W pozostałych przypadkach Sąd postępowanie umarza.
Z tych przyczyn na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.