Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 lutego 2010 r. skarżący wymienieni w sentencji, reprezentowani przez radcę prawnego T. M., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury polegającą na nierozpatrzeniu, w terminie określonym w art. 35 Kpa, wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Komunikacji z dnia [...] marca 1961 r. nr [...]. W skardze zawarli także wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, względnie o umorzenie postępowania wskazując, że rozpoznał wniosek skarżących i w dniu [...] marca 2010 r. wydał decyzję, którą odmówił stwierdzenia nieważności wymienionego orzeczenia Ministra Komunikacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jak wynika z akt sprawy Minister Infrastruktury uwzględnił skargę na bezczynność w całości, co podkreślił w odpowiedzi na skargę. Uwzględnienie skargi polegało na rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Komunikacji z dnia [...] marca 1961 r. w sprawie zatwierdzenie protokołu zdawczo - odbiorczego przedsiębiorstwa "W. w P." i wydanie w dniu [...] marca 2010 r. decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności tego orzeczenia.
W tej sytuacji, w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 cyt. ustawy, przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Skoro nie istnieje przedmiot zaskarżenia, to skarga stała się bezprzedmiotowa.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
Orzekając w punkcie 2 postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 powołanej ustawy w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cyt. ustawy skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 i 2 powołanej ustawy zasądzono na rzecz skarżącego koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi - 100 zł oraz wynagrodzenie dla radcy prawnego reprezentującego skarżącego – 240 zł. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.).