Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 14 sierpnia 2012 r. J. H., działając jako pełnomocnik córki – K. H., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 12 września 2012 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez złożenie do akt sprawy udzielonego mu przez K. H. pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem umocowanie do złożenia wniosku w jej imieniu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 24 września 2012 r. (karta nr 48 akt sprawy).
W piśmie z dnia 1 października 2012 r. J. H. stwierdził, że Sąd jest w dyspozycji udzielonego mu pełnomocnictwa, w związku z czym nie złoży go ponowienie do akt sprawy.
Wobec powyższego referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 10 października 2012 r., w oparciu o art. 37 § 1 zd. 1 oraz art. 49 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Odpis zarządzenia z pouczeniem o przysługującym od niego sprzeciwie doręczony został J. H. w dniu 25 października 2012 r.
W przewidzianym prawem terminie do Sądu wpłynęło pismo stanowiące sprzeciw od zarządzenia z dnia 10 października 2012 r. W związku z tym, iż sprzeciw ten został podpisany przez J. H., pismem z dnia 30 listopada 2012 r., Sąd wezwał J. H. do usunięcia braku formalnego sprzeciwu poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez skarżącą K. H., obejmującego swym zakresem umocowanie do złożenia w jej imieniu sprzeciwu, ewentualnie pełnomocnictwa ogólnego lub do prowadzenia przedmiotowej sprawy.
W wykonaniu powyższego wezwania, J. H. przesłał do Sądu pismo, w którego treści zawarł stwierdzenie, że wezwanie Sądu, jako pozbawione podstawy prawnej, nie zostanie przez niego wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 259 § 1 i § 2 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie zaś z art. 37 § 1 zd. 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Stosownie natomiast do treści art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Dołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu jest zatem warunkiem formalnym pisma (w tym sprzeciwu), którego niezachowanie podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym przez art. 49 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie J. H. złożył sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego jako pełnomocnik córki – K. H.. Ponieważ przed wniesieniem sprzeciwu złożył on do akt sprawy jedynie kserokopię pełnomocnictwa z dnia 29 września 2011 r., które nie zawierało umocowania do działania w imieniu córki w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w szczególności do złożenia w jej imieniu sprzeciwu od zarządzenia w przedmiocie prawa pomocy, opisanym wyżej wezwaniem z dnia 30 listopada 2012 r. zobowiązano J. H. do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa.
Pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 14 grudnia 2012 r. wezwania J. H. nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu.
Z tych względów, na mocy art. 259 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.