Uzasadnienie
Pełnomocnik H. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem procesowym z dnia 15 kwietnia 2008 r. skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nierozpoznania w terminie wniosku skarżącego w przedmiocie stwierdzenia niepodlegania zespołu pałacowo – parkowego w J. dekretowi PKWN o przeprowadzeniu reformy rolnej.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że wniosek w niniejszej sprawie został złożony w dniu 9 lutego 2006 r. Z uwagi na zwłokę w rozpoznaniu sprawy w dniu 31 października 2006 r. zostało złożone zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uznał zażalenie za uzasadnione oraz wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 15 sierpnia 2007 r.
Zdaniem pełnomocnika skarżącego organ jedynie pozoruje postępowanie dowodowe, zwracając się do różnych instytucji o nadesłanie bliżej nieokreślonej dokumentacji. Nie monitoruje jednocześnie na bieżąco stanu realizacji żądań.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podał, że sprawa wymaga uzupełnienia materiału dowodowego. W związku z tym organ wystąpił do: Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Archiwum Głównego Akt Dawnych, Archiwum W., Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków w W., Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków, Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi o dokumenty niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie organ podkreślił, że nie uzyskał stosownej informacji ze Starostwa Powiatowego w L., co uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86).
Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania [...]. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 kpa).
W rozpoznawanej sprawie istnieje stan bezczynności Wojewody [...] polegający na nierozpoznaniu wniosku złożonego przez pełnomocnika H. L. w dniu 9 lutego 2006 r.
W ocenie Sądu argumentacja organu podniesiona w odpowiedzi na skargę jest nieprzekonywująca. Przyznać należy, że organ podejmuje niezbędne kroki zmierzające do dokładanego wyjaśnienia stanu sprawy, zapewniając prawo do uczestniczenia w postępowaniu wszystkim jego stronom, jednakże postępowanie to jest przewlekłe. Zgodzić należy się z argumentacją wskazaną w skardze na bezczynność, że organ na bieżąco nie kontroluje i nie monitoruje nadsyłanych odpowiedzi na swoje pisma. Ponadto wystąpił do instytucji wskazanych w odpowiedzi na skargę dopiero w dniu 27 sierpnia 2007 r., a więc po ponad roku od złożenia wniosku przez pełnomocnika H. L. wszczynającego postępowanie w sprawie.
Skoro, jak wynika z powyższego, organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, ani też nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa skargę należało uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/w ustawy.