Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2010 r. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] polegającą na niewydaniu decyzji bądź postanowienia na jej wezwanie z dnia [...] stycznia 2010 r. o powołanie podmiotu dla dokonania oceny przebiegu granicy [...] Parku Krajobrazowego w odniesieniu do granicy jej działek, oznaczonych numerami [...], [...], [...] w dzielnicy W. miasta W..
W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, że na podstawie art. 21 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie, samorządy przejęły z dniem 1 sierpnia 2009 r. od administracji rządowej zadania i kompetencje dotyczące parków krajobrazowych i obszarów chronionego krajobrazu. Utworzenie, powiększenie lub likwidacja parku krajobrazowego następuje w drodze uchwały sejmiku województwa. Organ wskazał, iż Zarząd Województwa [...] w oparciu o wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 285/09, stwierdzający nieważność rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. C. L., w części dotyczącej opisu granic Parku, ustalił konieczność wykonania aktualnej oceny tego terenu.
Zdaniem organu ocena ta ma wskazać, czy teren wskazany przez skarżącą utracił wartości przyrodnicze, historyczne, kulturowe oraz walory krajobrazowe, ze względu na które został włączony w obszar Parku. Nadto Marszałek zaznaczył, że organem właściwym w sprawie ustalenia przebiegu granicy [...] Parku Krajobrazowego jest Sejmik Województwa [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.,) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sprawach dotyczących niewydania: decyzji administracyjnych; postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; innych niż wymienione aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Aby możliwa była ocena przez Sąd bezczynności danego organu administracji publicznej należy najpierw ustalić, czy organ ten jest właściwy do podjęcia czynności lub wydania orzeczenia o treści żądanej przez stronę. Zatem organ pozostawał będzie w bezczynności wówczas, gdy przepisy prawa materialnego będą nakładać na niego obowiązek podjęcia działania w przepisanej prawem formie, zgodnie z jego właściwością rzeczową i miejscową
Wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżąca żąda od Marszałka Województwa [...] wydania decyzji, która nie należy do jego właściwości. Organem właściwym do podjęcia stosownych czynności, po wydaniu przez Sąd wyroku o sygn. akt IV SA/Wa 285/09, jest bowiem Sejmik Województwa [...]. Wynika to bezpośrednio z art. 16 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody. Organ ten w świetle art. 16 ust. 1 i art. 43 i 46 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.) jest odrębnym w stosunku do marszałka województwa (wyposażonego z kolei we własne kompetencje w zakresie wykonywania władzy publicznej – m.in. wydawanie decyzji administracyjnych) organem wykonującym funkcje w zakresie władzy publicznej (m.in. kompetencje w zakresie stosowania prawa miejscowego). Marszałek województwa organizuje prace zarządu (art. 43 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa), który jest organem samorządu województwa odrębnym od sejmiku (art. 15 ustawy) – organem w stosunku do niego wykonawczym (art. 31 ust. 1 ustawy).
Wobec tego stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Marszałka Województwa, z uwagi na ogólny brak kompetencji tego organu do ustalenia granicy parku krajobrazowego, musi podlegać odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.